www.worldtravellers.be

 
If you cannot read Dutch, you can choose any language with the google translate tool
2021

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

A

L

B

A

N

I

Ë

-

A

L

B

A

N

I

A

-

 

 

Albania


Opnieuw een ander land: Albanie

Op de kaart moet er een grensovergang Montenegro Albanie zijn op 15 km van het hotel waar we heden nacht zijn verbleven. We willen naar het NP Teeth waar nog dorpjes bestaan die je enkel na vijf zes uur flink stappen kunt bereiken. Dit staat echter niet op onze agenda maar wel een tocht door de bergen met de FJ.


we zijn aan de grens van Albanië

Ik volg de route die Google maps heeft voorgesteld. Op maar twee kilometer ver op de verlaten weg is er een politie checkpunt. Hoewel slechts één man! “Kunnen we daar de grens over, wijzend op de Google maps kaart?” Met het beperkte Engelse taalkennis van de man begrijpen we toch dat we de grensovergang naar het zuiden moeten nemen, een 22 km van hier verwijderd. Dan maar rechtsomkeer en geen Theth NP.
De grenspost bestaat uit een klein gebouwtje met ervoor een openstaande bareel. Er staat een groep motorrijders te wachten op hun papieren die de groepsleider heeft voorgelegd aan de grenswachters. Met zijn twee zijn ze. We zijn in de kleine ruimte binnen gestapt. Daar zijn de twee ambtenaren druk bezig alle id kaarten manueel te registreren. Er staan nochtans drie computers te draaien! We zullen wat geduld moeten hebben.
De mannen spreken geen taal die wij kunnen begrijpen maar dat is ook geen probleem. Een van hen reikt mij een sigaret aan. In Albanie heb je blijkbaar geen gezondheid problemen met het roken van tabak. Ondertussen is het registreren van de papieren van de groep beëindigd en worden onze id kaarten het voorwerp van een moeizame schrijverij in een simpel schrift.


van haarspeldbochten gesproken


Een eerste kennismaking met een onbekend land


De grenspost ligt 1.400 m hoog. We dalen op een smalle maar in goede staat verkerende weg tussen machtige rotspieken. In een dorpje staat een file auto’s in een bocht. Wij blijven als voorbeeldige chauffeur wachten. Wat verder zijn enkele huizen rechts van de weg. Ondertussen is de chauffeur in de auto voor ons uitgestapt zijn wagen achter latend bijna in het midden van de weg. Ik wil mij vergewissen van de toestand verderop en stap langs de willekeurig geparkeerde auto’s de helling af om te zien dat dat twintigtal auto’s eigenlijk allemaal geparkeerd staan. In een van die gebouwen rechts is een winkel en ook een café. En dat café zal de oorzaak zijn van die vermeende file!
Ondertussen zijn we de sliert auto’s voorbij gereden en parkeren de FJ wat verderop op een vrij stuk grond. We lopen naar de shop want we willen een lokale simkaart kopen. De Vodafone shop kan ons niet helpen dat moeten we in de volgende stad doen.

wat een landschap

We zijn in een kleine kloof en de weg gaat weer bergop langs een spectaculair aantal haarspeldbochten. Boven is een uitkijkpunt. Dat is genieten van het uitzicht.

we kwamen veel motorijders tegen - een ideale plek, ook voor Dirk
Koplik - een moderne stad

Bankprobleem


In die volgende stad, Koplik, is de hoofdstraat geplaveid met blinkende witte vlakke rotsstenen, die bij de minste stuurbeweging de banden doen piepen. Dit is de plaats waar we de simkaarten moeten vinden. Op die hoofdstraat staan ook hier auto’s in alle richtingen en dubbel geparkeerd. Het is middag en het is hier een drukke van je welste. Het is hier redelijk gezellig met de vele terrassen.
In de Vodafone winkel kunnen we zonder enige formaliteit simkaarten kopen. Betalen moeten we cash. Euro’s of Lek, de nationale munt. Dus moeten we naar de pinautomaat aan de overkant van de straat in de Rafeisenbank. Ik blijf in de Vodafone shop terwijl Lieve zich spoedt naar de ATM.

Dat geld ophalen is een probleem geworden. Ik werd al danig ongerust door het wegblijven van Lieve die maar niet komt opdagen na tien minuten. De pinautomaat was ietwat anders afgesteld dan wat we gewend zijn, voordat Lieve de bundel bankbiljetten kon uit de sleuf halen had die zich alweer gesloten en het geld opgeslokt. Twintig minuten later kregen we dan toch een bewijs van de dame,die de directeur bleek te zijn van het agentschap, maar die ons voortdurend in het Albanees aansprak. We moeten een klacht indienen. Onze rekening werd gecrediteerd- dat zag Lieve onmiddellijk dank zij de Vodafone simkaart - het geld ter plekke recupereren dat gaat niet!

hier brachten we onze eerste nacht door in Albania

De Komani Ferry


Twee dagen verblijf aan het meer van Skodër en we rijden naar Koman aan het stuwmeer Koman. De dam werd in 1985 voltooid en de vier turbines leveren samen 600 MW elektriciteit. De dam is de tweede van drie afdammingen van de Drin rivier.
We zijn beland op een kapotte weg waar Google maps een reistijd opgeeft van bijna twee uur voor slechts 34 km! De FJ verteert de weg redelijk goed en we doen het op minder dan een uur. De nederzetting Koman, aan de dam, telt een paar primitieve campings gekoppeld aan een al even rustieke kampeerplaats. Wij vinden onderkomen in Natura hotel en camping. Het hotel is een bouwsel van enkele kamers onder de brug over de Drin, het plafond van de kamers is het brugdek zelf. De camping heeft drie niveaus en ligt aan de oever van de rivier.

het mooie Koman Lake

Morgen nemen we de Koman Ferry die ons op drie uur naar Fierze moet brengen. Gisteren hebben we over internet tickets gekocht. De boot vertrekt ‘s morgens om 9 uur. Om 8u30 uur moeten we in de haven zijn. Het is nog vroeg in de namiddag en we willen toch even die haven verkennen. Van de brug, aan onze camping klimmen we ongeveer 100 meter om door een tunnel naast de dam op een plek te komen die zou moeten doorgaan als haven. Voor we eind van de tunnel bereiken staan al wagens in de tunnel gestationeerd!

 
het meer wordt gevormd door een hoge dam waar wij doorreden om langs de andere kant
van het meer uit te komen

De tunnel mondt uit op een stukje terrein dat geprangd zit tussen een verticale rotswand en het stuwmeer. Dat lapje grond is amper 20 m op 100m! Door de droogte van de laatste maanden, ook hier, is het waterpeil een goede drie meter lager dan het standaard water peil. Het plein is chaotisch. Er staat een grote kraan die ingezet wordt om de rotswand te herstellen. Er lopen tussen de rommel en de geparkeerde auto’s ook nog toeristen die met een kleinere boot moeten vertrekken of zijn toegekomen. Voor ons staat een minibus die zoals wij terug moet keren. Maar hier keren is geen sinecure. Het lukt uiteindelijk wel.
Wij hebben hieruit geleerd dat we morgenvroeg beter om 8 uur hier zijn dan om 8u30!
De grote kraan is weg er zou dus meer plek moeten zijn maar dat lijkt niet zo. Er staat een grote bestelwagen waarin geiten worden geladen. De dieren moeten met hun voorpoten een halve meter hoger in de bestelwagen geraken en ze worden daarbij geholpen door de begeleider die ze met de staart optilt. Finaal moet een koe hetzelfde lot ondergaan en dan kan die bestelwagen al weg.

 
we waren er vroeg bij en waren de eerste op de boot - er achterop oprijden was niet makkelijk

Er is wat twijfel of de Ferry wel zal varen omwille van het lage waterpeil en de daardoor moeilijke toegang of uitrit van de Ferry. Ik moet de FJ keren want ik zal in achteruit de helling afrijden naar de laadbrug van de boot. Dat lukt zonder problemen maar het is niet direct een vlotte bedoeling want er zijn obstakels die de afdaling bemoeilijken.
De ferry is geladen met een tiental wagens waarvan de meeste door het ferry personeel op de boot worden gereden. Het is ondertussen al na negen uur en de luchten worden steeds somberder. Het gaat onweren, niet direct waar we op gehoopt hadden.

We zijn vertrokken

We cruisen tussen de bergwanden en wanen ons in de fjorden van Noorwegen. Een machtig spektakel. De donkere wolken zijn zwanger van de regen en wat gevreesd werd gebeurt dan ook. Het water valt met bakken uit de lucht en een wind steekt op. Wij zitten op het bovendes van het schip. Mooi uitzicht maar er is geen beschutting tegen de wind en de regen. We beslissen dan maar de FJ op te zoeken, andere reizigers met hun wagen doen dat ook. Wij hebben geluk want de FJ staat aan de linkerkant van het platform.

Gelukkig hadden we onze regenkledij bij
niettegenstaande de regen verliezen we er ons goed humeur niet bij

Plots, wij varen vertraagd door een smallere kloof, horen we een schrapend geluid. We lopen vast op de grindbodem van het meer. Alle passagiers worden verzocht zich naar de voorkant van de boot te begeven. Een aantal reizigers zijn in paniek. De kapitein slaagt er niettemin in na enkele pogingen de boot weer vrij te krijgen en onderneemt een nieuwe poging om door te geraken. Maar ook dat loopt niet goed af. De enige haalbare optie blijkt uiteindelijk terug te keren. We waren drie kwart van onze reis ver.

de boot keerde terug - trip dus onderbroken


Het blijft zwaar onweren. Het is 1300 uur, zijn terug aan onze startplaats. Ondertussen werden we geïnformeerd door de bemanning dat we het gestorte geld terug zouden krijgen en dat we in de tunnel ons electronisch ticket zouden moeten laten kopiëren.

Ons reisplan is nu overhoop gehaald. Er zit niets anders op dan dezelfde rotte weg terug te rijden. Ondertussen hebbend we een hotel gereserveerd in Lezhė.

bij het terugrijden reden we langs het mooi gelegen Koman lake
Voor meer foto's van onze rit van de grens tot Koman en onze boottrip klik hier

Albanië is toch anders…


De kennismaking met het huidige Albanië is een eerder positieve ervaring. De wilde natuur in de westelijke Balkan imponeert en is zo anders dan andere berggebieden. Hier reizen kan gecompliceerd zijn omwille van het huidige wegennet. Slechts 5.000 km van de 20.000 zijn geplaveid en zelfs de geplaveide wegen kunnen een uitdaging zijn om een redelijk gemiddelde snelheid te halen.
Op de verbindingswegen is het verkeer druk. En verkeersregels worden nauwelijks gerespecteerd. De meeste auto’s die we zien zijn tweedehandse auto’s uit de jaren 90 of 80. Mercedes, BMW en Volkswagen blijken favoriet en liefst in het zwart. Maar er zijn ook nieuwe auto’s en dan vooral de dure grote. Zwart is de lievelingskleur van de Albanees! In het straatbeeld is deze kleur voor kledij het meest voorkomende.
Garages die nieuwe auto’s verkopen zagen we tot nog toe enkel in Tirana. Er zijn wel overal verkopers van tweedehands wagens. Autokerkhoven zijn er ook bij de vleet. Hetzelfde geldt voor de benzinestations. Nog nooit zulke aantallen gezien. Ook carwashes zijn er in overvloed. Maar er zijn ook de vele gesloten benzinestations, de vervallen gebouwen, de onafgewerkte gebouwen of de beton skeletten.
De nationale munt van Albanië is de Lek. ( 1€ is 116 Lek ) Het is nochtans de Euro die vooral wordt gevraagd. Creditkaarten of bankkaarten werken doorgaans niet of er wordt 3% extra gevraagd!

 


De onmogelijke route


Gisteren hadden we wat moeite gehad om hotel Ambassador te vinden. Eerst bracht onze gps ons naar een site in aanbouw, aan de zee. Daar waren nieuwe hotels gebouwd tussen aftandse gebouwen die vermoedelijk (hopelijk) zullen afgebroken worden. De receptioniste wist ons te vertellen dat we in Ambassador hotel in Lezhe moesten zijn 10 km terug en niet direct aan de zee. Wij waren niet de eersten die verdwaald zijn geweest, zei ze.

North Park resort ligt wat ten westen van Fushë-Krujë. Wij zijn er vroeg kunnen inchecken en daarmee kunnen we vandaag nog onze geplande trip naar Burrel rijden. Het zou een spectaculaire bergweg van zo ‘n 70 km zijn maar geen enkele van onze digitale kaarten wil die weg tonen. Naar Burrel leiden ze ons om over 184 km. Dan maar zelf de weg zoeken. En inderdaad we rijden al een poos door een imposant berglandschap met brede en soms smalle kloven. De weg is smal en regelmatig zijn er dwarse verzakkingen die ons afremmen, willen we niet nog eens een sprong maken zoals bij de eerste verzakking. We blijven stijgen en het weer wordt wat minder goed. Wij zijn op 1.500 meter hoogte en hier staan een paar huizen maar ook twee hotels.

het ruwe landschap van Albanië

Het is donkerkerder geworden en er hangt een redelijk dikke mist. Nog 30 km naar Burrel, maar in de mist in de bergen rijden is niet aangenaam en als toemaatje gaat het asfalt over in reen ruwe zeer hobbelige kiezelweg. Sneller dan 10 per uur rijden in de mist en op dit plaveisel is uitgesloten willen we zonder problemen terug in ons hotel geraken. We maken rechtsomkeer en stoppen aan het enige Kafee/restaurant die het dorp rijk is. Bestellen wat we willen nuttigen moeten we met behulp van een vertaalprogramma doen. Dat lukt en het is hier bovendien spotgoedkoop. Het is duidelijk geworden waarom de routeplanners deze weg niet willen berekenen!

hoe verder we reden hoe slechter de weg werd en we besloten om rechts ommekeer te maken - geen Burrel dus
 
 
we lieten het niet aan ons hart komen en vonden in "the middle of nowhere" een cafeetje

wat een natuur
Voor meer foto's van onze spectaculaire bergrit klik hier

Tirana- Een moderne hoofdstad.

Vanuit onze hotelkamer op het 22ste verdiep hebben we een mooi uitzicht over het centrale plein van de hoofdstad, het Schanderbegplein dat kolossale afmetingen heeft. Het is genoemd naar Albaniës nationale held Skanderberg, die in de 15e eeuw gedurende verschillende decennia standhield tegen de oprukkende Turken. In dit hart van de stad zijn verder een aantal torengebouwen in opbouw. En die torengebouwen hebben de ene als de andere een spectaculaire architectuur.

 
een verrassing bij het binnen rijden van Tirana - groene omgeving en zelfs
fietspaden tussen twee rijbanen onder de bomen

zicht van het Skanderbergplein vanuit onze hotelkamer
monument van de stichter van Tirana in 1614 - Sulejman Pasha Bargjini

Tirana Tiranë, is veruit de grootste stad van Albanië. De stad heeft 557.070 inwoners (2011) en is gelegen in het centrum van het land aan de rivieren de Tiranië en de Lanië zo'n veertig kilometer oostelijk van de havenstad Durres. De hele agglomeratie Tirana telt ruim 900.000 inwoners (2021).
Tirana werd in 1920 de hoofdstad van het land. In dat jaar was het nog maar een klein plaatsje, dat bij wijze van compromis tussen het noorden en het zuiden van Albanië de hoofdstad mocht worden. De regering en het parlement, de Volksvergadering van Albanië zijn er gevestigd, en ook het presidentieel paleis staat in het centrum van de stad.
Eigen aan dat stadscentrum is de chaotische ruimtelijke ordening. Er zijn de winkelstraten waarop kleine straatjes of stegen op uitgeven. In die kronkelende stegen kan je hotels en restaurants ( soms met moeite ) vinden.

  
In het cetrum van Tirana zien we tal van mooie architecturale meesterwerken

The Tid tower Arc die het beschermd monument bewaart
voor meer foto's van Tirana
klik hier


Het geïsoleerde Albanië


Albanië, dat in puin lag na de Tweede Wereldoorlog, kende onder leiding van Hoxha een snelle wederopbouw. Het land werd geïndustrialiseerd en ontwikkelde een snelle economische groei, evenals een ongekende vooruitgang op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg. Hoxha bouwde de eerste spoorlijn van Albanië, bestreed het analfabetisme onder volwassenen en leidde Albanië op weg naar zelfvoorziening op het gebied van landbouw. De heerschappij van Hoxha werd echter ook gekenmerkt door de eliminatie van de oppositie, gebruik van de doodstraf of lange gevangenisstraffen voor zijn politieke tegenstanders en uitzettingen van hun gezinnen uit hun huizen naar afgelegen dorpen die strikt gecontroleerd werden door de politie en de geheime politie

Hoxha stond erop dat de onafhankelijkheid van zijn land zeker gesteld zou worden en liet daarom ongeveer 173.000 bunkers bouwen op iedere plek die maar enigszins van strategisch belang was. Hij liet de ondoordringbaarheid van een van de eerste bunkers testen door het gezin van de architect in een bunker op te sluiten en deze te onderwerpen aan heftige beschietingen. In de jaren 1975-1978 liet hij voor zichzelf en zijn militaire staf een gigantische vijf verdiepingen tellende ondergrondse antinucleaire bunker bouwen.

de ingang van Bunk'Art 2

De bunkers in Tirana

Wij zitten op een van de gestileerde bankjes aan de uitgang van Bunk’art 2 in Tirana. Bunk’art2 is een uniek museum over de Albanese geschiedenis in een bewaarde nucleaire ondergrondse schuilkelder uit de communistische tijd. “ Museum of memory” staat aan de ingang te lezen! Het is even bekomen van de compromitterende beelden en getuigenissen die we zagen in een van de vele bunkers gebouwd in Albanie en die nu is omgebouwd tot museum. Of het nu “The killing fields” in Cambodja of het Staatsmuseum van Auschwitz in Polen of het Genocide museum in Kigali of nog Het Fort van Breendonk is telkens blijft er diepe ontsteltenis over de wreedheden die mensen onder elkaar kunnen aandoen.
Niet alleen moeten we even bekomen van het zien van de geschiedenis van deze duistere periode ook was de lucht er bevangen door het groot aantal bezoekers.

Uniek museum over de Albanese geschiedenis
Voor meer foto's van de het museum over de Albanese geschiedenis klik hier


Naar Berat


Dinsdag 20 Oktober. We rijden verder naar het zuiden naar de stad met de duizend ramen, slechts 100 km. Google geeft hiervoor een reistijd van een uur drie kwartier op. Ja Albanië is bergachtig! In Berat zullen we kamperen langs de Osum rivier. Het historische deel van deze stad is door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

Berat ligt op de rechteroever van de rivier de Osum, op korte afstand van het punt waar de rivier de Molisht samenkomt. Het oude stadscentrum bestaat uit drie delen: Kalaja (op de burchtheuvel), Mangalem (aan de voet van de burchtheuvel) en Gorica (op de linkeroever van de Osum). Het heeft een aantal gebouwen van architectonisch en historisch belang. De dennenbossen boven de stad, op de hellingen van de torenhoge Tomorr-bergen, zorgen voor een decor van gepaste grandeur.

we rijden Berat binnen
Berat, de stad met de duizend vensters

Het restaurant Lilly


In de reisgidsen over Berat staat vermeld dat het restaurant Lilly het beste restaurant van de stad en omstreken is. Het serveert de traditionele keuken. Dat is dan de plak waar we vanavond willen eten. Om er te geraken moeten we vanaf de baan langs de Osum een kleine steile steeg beklimmen, dat is althans wat een vriendelijke bewoner met de fiets ons in het Engels zegt. Wat hij er niet heeft bijgezegd is dat het restaurant al zes maanden volgeboekt is! Wat hadden dus zes maanden geleden moeten boeken!

Boven op de berg ligt het statige 13 de eeuwse fort

Het Fort van Berat

Het is steil klimmen, met de FJ, naar het fort dat enkel langs de zuidkant toegankelijk is, daar is ook plaats om te parkeren. De burcht zullen we lopend verkennen. De gebouwen in het fort zijn gebouwd in de 13e eeuw en zijn vanwege hun karakteristieke architectuur bewaard gebleven als culturele monumenten. De bevolking van het fort was christelijk, en het had ongeveer 20 kerken (de meeste gebouwd in de 13e eeuw) en slechts één moskee. De kerken van het fort zijn door de jaren heen beschadigd en er zijn er nog maar enkele over.

om aan het fort te komen was het wel flink klimmen op hele steile straatjes
we zijn klaar om het 13 de eeuwse fort te bezoeken
we wandelden rond
voor meer foto's van Berat en het 13 de eeuwse fort
klik hier


De Osumi canyon

De Osumi kloof ligt in de Skrapar regio en de Osumi ravijnen zijn de grootste canyons in het land en terecht worden ze soms "Grand Canyon" van Albanië genoemd. De canyons zijn ongeveer 13 km lang, 4-35 m breed, 70-80 m diep en met steile verticale hellingen. De speelse Osumi-rivier stroomt door de kloof.
We hadden wel pech. Door het lage peil van de rivier was de canyon grotendeels droog en de watervallen waren bijgevolg ook niet te bewonderen. Maar we genoten toch van de sublieme schoonheid van de canyon.

de mooie Osumi canyon
Dirk bewondert de canyon
machtig!
voor meer foto's van de Osumi canyon klik hier


Gjirokaster

Gjirokastër is gelegen in een vallei tussen het Gjerë-gebergte en de Drino, op 300 meter boven de zeespiegel. De oude stad staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO en wordt beschreven als "een zeldzaam voorbeeld van een goed bewaard gebleven Ottomaanse stad, gebouwd door boeren op een groot landgoed". Op het hoogste punt van de stad is het fort van Gjirokastër, waar om de vijf jaar het nationale folklorefestival van Gjirokastër wordt gehouden. Het is de geboorteplaats van de voormalige Albanese communistische leider Enver Hoxha.

we zien Gjirokaster liggen op de bergflank - dat zal klimmem worden

Zoals de weg naar het fort in Berat - smal en steil - is de weg naar ons hotel dat vlak onder het fort ligt van hetzelfde stijging percentage met als toemaat enkele korte bochten die niet in een wending kunnen genomen worden. Het lukt ons om zonder problemen tussen, hier ook al, fout geparkeerde auto’s boven te komen. Na nog een flinke steile en scherpe bocht bereiken we ons hotel. Voor het hotel staan enkele plastieken rood en witte pilonen. We worden op straat al verwelkomd door de ganse staf ervan. De paaltjes worden gauw opzijgezet en wij kunnen met twee wielen op het voetpad en de andere op de straat parkeren vlak voor het gebouw.

dit zijn wel heel steile straatjes....
we vonden een heel leuk hotelletje
zicht vanuit onze hotelkamer
 
 
wandelen door het stadje Gjirokaster is geen straf

Gjirokaster telt mooie historische gebouwen
voor meer foto's van Gjirokaster klik hier

Wat een uitzicht hebben we op het balkon van onze kamer. Adembenemend!
Naar de hoofdstraat is het amper drie honderd meter afdalen. Die hoofdstraat is te behoeve van de toeristen geblokkeerd voor autoverkeer. Op een plaats heeft een restaurant/kafee de hele straatbreedte ingenomen met tafels en stoelen. Het is hier gezellig druk, alle terrasjes zijn goed bezet maar we vinden toch nog een plek om een cappuccino te drinken.
Ook hier blijven we twee nachten. Morgen plannen we een tripje van 74 km door de bergen naar de warm water bronnen van Llixhat e Bënjës en de Langarica canyon.

we rijden opnieuw door het mooie gebergte naar de warm waterbronnen


De warm water bronnen van Llixhat e Bënjës

Banjat e Benjes, betekent niets meer dan "de badkamers van Benjes", en wordt ook wel Llixha genoemd. De naam is best logisch, het zijn namelijk de natuurlijke warmwaterbronnen van de streek Benje. In feite is het een groot openlucht warmwaterbad. Warmwaterbronnen zijn eigenlijk altijd een bijzondere verschijning, maar de badkamer van Benjes is hierin een overtreffende trap. Dat heeft alles te maken met de adembenemende omgeving waar het in ligt. Een natuurlijk warmwaterbad, te midden van ongelofelijk mooie en ongerepte gebergtes

we moeten over het Grieks bruggetje lopen om aan het water te kunnen

Via een prachtige eeuwenoude brug steek je het stroompje over om bij de bronnen te komen. Door de stenen muren is er een mooi diep bad ontstaan, die doen denken aan de populaire infinity pools.

zalig.....
voor meer foto's van de warm water bronnen van Llixhat e Bënjës klik hier

The blue eye


De burcht van Gjirokaster hebben we niet bezocht evenmin de bunker die onder het fort werd gebouwd. Van op het balkon van onze hotelkamer in een historisch gebouw, vlak onder die burcht, hadden we een mooi zicht op een stad waarin meer dan 500 gebouwen geklasseerd zijn.

We zijn vertrokken voor een korte rit, naar Ksamil, onze volgende etappeplaats, met een ommetje langs “Het blauwe oog” ofte “The Blue eye”. Het "Blauwe Oog" is een waterbron en natuurverschijnsel in het zuiden van Albanië. Een populaire toeristische attractie. Duikers zijn afgedaald tot vijftig meter, maar het is nog onduidelijk wat de werkelijke diepte van het bron is. Dit fenomeen staat ook bekend als 'bronnen van Bistricë' omdat het de eerste waterbron is van de Bistricë-rivier, 25 km lang, die eindigt in de Ionische Zee ten zuiden van Sarandë. Het water komt onder hoge druk uit de bron. De temperatuur is 12,75 °C. Tegen de achtergrond van lichte kalksteen heeft het water een diepblauwe kleur in het zonlicht, wat het ook zijn naam geeft. In de zomer van 2004 was de bron tijdelijk opgedroogd.

opnieuw door de bergen

Parkeer ruimte vinden bij de ingang van het park is moeilijk. Reeds enkele honderden meter voor de toegang tot het park staan auto’s . Wij vinden met gemak een plaats dichtbij de ingang op een plaats waarop alleen een 4x4 kan geraken.

aangekomen aan The Blue Eye en we vonden een parkaarplaats waar niet iedereen kon staan

Wij hebben inmiddels al 1,5 km gestapt langs een nieuw aangelegd pad met redelijk steile hellingen en in de felle zon. Alhoewel het duidelijk aangegeven wordt dat in het water gaan verboden is zijn er toch toeristen die het koude water willen trotseren…

The Blue Eye
voor meer foto's van "the blue eye" klik hier
 

 
The Blue Eye


Wij rijden nog een korte poos langs een slingerende bergweg om dan in de vallei naar Sarandie te belanden. De toeristische badstad Sarandie laten we rechts liggen om langs een heuvelachtige weg op een landengte in Kasmil aan te komen. Ook hier overal bouw kranen. Investeerders rekenen hier ook op goede opbrengst. Urbanisatie is duidelijk geen doel. Het ziet er wat chaotisch uit een beetje “typisch Albanië “. Met wat moeite vinden we dan toch ons hotel aan het strand, als je dat zo kan noemen. Het strand is wel 150 m verwijderd. Uit onze kamer hebben we zicht op de kleine baai voor het hotel met op minder dan twee kilometer het eiland Korfoe.

dit was het zicht vanuit onze hotelkamer
we vonden het zalig hier

Butrint national park


Vijf kilometer verder zuidwaarts liggen de glorieuze 2500 jaar oude ruïnes van Butrint, in een majestueus 30 km breed natuurreservaat, ze behoren tot de best bewaarde in Europa. Het ligt op een schiereiland. In 1992 werd Butrint door UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed en staat het comfortabel bovenaan elke internationale lijst van must-sees in Albanië. Het is een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen in het land, die een periode beslaat van de Ijzertijd tot de 19e eeuw. Byzantijnen, Grieken, Romeinen en Venetianen verbleven hier.

Ondanks alle interesse die deze prachtige plek oproept, is het op de een of andere manier een oase van zeldzame rust. We kunnen hier vrij rondlopen. Talloze monumenten zijn er nog, waaronder de stadsmuren, een laat-antieke doopkapel, een grote basiliek, een Romeins theater en twee kastelen. De oude stad is gelegen in een natuurlijk bos met complexe ecosystemen die afhankelijk zijn van het nabijgelegen meer en kanaal. Toch is het deze combinatie van culturele monumenten en natuurlijke omgeving die Butrint zo'n unieke plek maakt.

het Romeins theater uit de derde eeuw vóór Christus
 
 
De doopkapel - de mozaieken zijn bedekt met zand en worden op feestelijkheden vrij gemaakt

naar het schijnt is dit de best bewaarde site van Europa
voor meer foto's van de archeologische site van Butrint klik hier

Vlorë


Onze volgende stop is de oude stad Vlorië. (ë wordt hier als a uitgesproken) Vlorë, lang bekend om zijn olijfproductie.
Vlorë werd gesticht als Aulon, een oude Griekse kolonie aan de Illyrische kust en werd in verschillende perioden in de geschiedenis veroverd door Romeinen, Byzantijnen, Noormannen, Venetianen en Ottomanen. Vlorë speelde een belangrijke rol in de Albanese onafhankelijkheid als epicentrum voor de stichters van het moderne Albanië, die op 28 november 1912 de Onafhankelijkheidsverklaring ondertekenden tijdens de Algemene Vergadering van Vlorë. Vlore staat ook bekend als het hoofdkwartier van de revolutie van 1997 in Albanië.

we rijden langs de ionische zee - wat een prachtig land

Volgens de Wereldbank heeft Vlorë in 2016 belangrijke stappen gezet in de economieranglijst. Vlorë staat op de 7e plaats van 22 steden in Zuidoost-Europa, in ranglijsten uitgevoerd door de Wereldbankgroep vóór de hoofdstad van Albanië, Tirana, en ook Belgrado, Servië en Sarajevo, in Bosnië en Herzegovina.

Toerisme, dat altijd een drijvende kracht is geweest voor de economie van de stad, is de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden, er zijn vele hotels, recreatiecentra en uitgestrekte stranden. De stad kijkt uit over de baai van Vlorë, die wordt beschouwd als de grens tussen de Adriatische Zee en de Ionische Zee. Het eiland Sazan ligt voor de stad, bij de ingang van de baai. Italië ligt op slechts 80 kilometer afstand. De stranden in de buurt van de stad, de bergen in het Llogara National Park tot de Rivièra, de smalle steegjes van het historische stadscentrum tot de verschillende archeologische vindplaatsen, maken deze regio uniek.

in de oude stad van Vlore is het leuk wandelen

Wij kozen voor een authentieke plek om te verblijven, in een gerestaureerd pand midden in het oude historische centrum, dat is op ongeveer 2 km van de stranden en de moderne stad. Een best gezellige en sfeervolle omgeving. Voor de FJ moesten we wel in een of andere zijstraat een plaats vinden. De plaats vinden na 21 uur is geen probleem, de veiligheid schijnt dat ook niet te zijn in Albanië. Onze gastheer wist ons trouwens ook te vertellen dat dit oude stadscentrum werd gerenoveerd waaronder de gevels met fondsen uit Amerika. De binnenhuis renovatie was ten laste van de eigenaar.

Vlore ligt aan de Albanese riviera

Vlorë, lazen we, heeft de beste keuken van het land. Dat hebben we kunnen ondervinden. Klasse, geraffineerd eten en goed voor de portemonnee, een fractie van de bij ons gangbare prijzen in goede restaurants.

aan de Albanese riviera
wat een kleuren

Een kleine vijftien kilometer ten noorden van de luxueuze Rivièra staat op een klein eilandje een oud Orthodox kloostertje. Zvernec Monastery, waarschijnlijk niet veel zaaks maar we rijden er toch heen omwille van de idyllische omgeving en de 275 meter lange loopbrug die het eiland verbindt met het vaste land. Dat klooster is een belangrijk cultureel monument op het gebied van Nafta. Het werd gebouwd in de dertiende eeuw in Byzantijnse stijl en werd gewijd aan de heilige Maria.

St Mary's Monastry
St Mary s Monastry ligt op een eiland dat verbonden is met een brug
dit is genieten
Dirk aan de kapel van het klooster
in de kapel
zoals overal hebben we nieuwsgierige mensen die onze landkaarten op de FJ bekijken
voor meer foto's van de Albanese riviera en het St Mary klooster klik hier


Het troosteloze lege strand van Golem

Het heeft weer geregend vannacht. De weersverwachting voor deze week : af en toe regen met temperaturen tot 26°. Dus niet direct kampeerweer. Omwille van dit kwakkelweer hebben we de mooie moderne camping in Himarië niet aangedaan.

Onze volgende bestemming is terug een plaats aan de zee in een hotel in Golem. Het is nog vroeg in de namiddag als we er aankomen. Het ziet er verlaten uit, duidelijk einde seizoen. In het Blue balcony hotel zijn we naast frans sprekende toeristen de enige gasten. De gastheer moet beroep doen op een jonge Albanees die wat Engels spreekt. Ik vermoed dat hij voor de gelegenheid is ingehuurd om ons te informeren over de faciliteiten (!) van het nochtans mooi ogende hotel. In de hoofdstraat wat dichter bij de zee lopen we een 5 sterren resort voorbij. Ondertussen hebben we al drie kleine superettes voorbij gelopen die er Chinees uitzien. Dat Chinees aanvoelen geldt ook voor het grote restaurant dat we vooraf uitkozen in de reisgids. Mooi blinkende witte tegelvloeren, zwarte marmeren zuilen en Chinese ornamenten op het terras…
Het eten is niet Chinees, de gegrilde zeebaars was eetbaar maar meer niet.

het strand van Golem


Terug naar Tirana

Omdat het lpg systeem het nu compleet heeft laten afweten rijden we terug naar de hoofdstad. Daar vonden we verleden week een Lpg installateur die schijnbaar competent is in de techniek. Het merendeel van de auto’s die hier rijden zijn uitgerust met een lpg installatie en bijna alle benzine stations verkopen lpg, dat iets meer dan een derde van de benzine en zelfs nog minder dan de dieselprijs kost. Op dat ogenblik was er geen eminent probleem. Slechts af en toe een onderbreking in de gas toevoer die zich dan weer herstelde. Ook de monteur kon niets vaststellen, we waren dan gerust gesteld. Maar later manifesteerde zich het probleem van gastoevoer niet meer sporadisch maar hield het op om op gas te rijden.
Uiteindelijk bleek het defect zich te situeren in de stuureenheid van het lpg systeem. Een nieuwe cpu en voor alle zekerheid ook nieuwe injectoren. Wij kunnen gerust weer verder voor de komende 12 jaar…

Problemen met de lpg installatie - er werd het een en ander vervangen en met de computer afgesteld

Ondertussen proberen we ons aan te passen aan de Albanese gewoonten. Dat is niet zo moeilijk, hoewel het verkeer ! Zoals in Afrika heeft de grootste auto altijd voorrang. Wij hoorden dat ook rijbewijzen kunnen (konden ) gekocht worden. Roken schijnt hier niet ongezond te zijn. Wat niet went is het zien van de ontelbare onafgewerkte gebouwen die we vrijwel overal tegenkomen zelfs in het centrum van het oude Vlorë. Zou dit een teken zijn dat corruptie en de Albanese mafia terrein verliezen??

  
op weg naar Dajti Ekspres “Cable Car”panorama van Tirana

Tirana met zijn groene lanen en zijn hoogbouw. Na de communistische periode werden we 5000 bomen aangepland.
 
op de grote lanen in het centrum van Tirana werden er fietspaden voorzien
we wandelden door een wijk waar huizen werden versierd in de stijl van Mondriaan
voor meer foto's van Golem en de weg over Tirana naar Durres klik hier
 
naar boven
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 
13/09/2022
12/09/2022
09/09/2022
09/09/2022
08/09/2022
08/09/2022
06/09/2022
05/09/2022
 
07/09/2021
06/09/2021
04/09/2021
03/09/2021
03/09/2021
30/08/2021
29/08/2021
18/08/2021
08/08/2021
11/07/2021
11/07/2021